mei 9

9-5-2011 23:32 

Binnen gemeenten ontstaat steeds vaker aandacht voor de vaak complexe problematiek van WWB-cliënten. Het niet willen of kunnen re-integreren komt niet altijd voort uit een gebrek aan motivatie. Vaak spelen onderliggende sociale, psychische of fysieke knelpunten een belangrijke rol bij het ontstaan van een grote afstand tot de arbeidsmarkt.

Naar de visie van AIM-NZC, een organisatie die mensen in de bijstand een nieuw toekomstperspectief biedt, is het zaak deze knelpunten niet afzonderlijk aan te pakken maar te werken vanuit een integrale visie. Hierbij volgt AIM-NZC de Wereldgezondheidsorganisatie die stelt dat “Gezondheid verwijst naar een toestand van volledig fysiek, sociaal en psychisch welbevinden”. ‘Fysiek, sociaal en mentaal welbevinden zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Iemand die zich lichamelijk niet fit voelt zal vaak ook geestelijk niet lekker in zijn vel zitten en vice versa. Het aanpakken van slechts één aspect leidt daarom lang niet altijd tot het gewenste resultaat,’ aldus Daniël Muller, manager van AIM-NZC.

De populatie in de bijstand wordt gekenmerkt door een grote verscheidenheid aan problemen en vaak is er ook nog sprake van een combinatie van verschillende factoren. Dit komt vooral veel voor bij mensen die zich onderaan de participatieladder bevinden. De participatieladder (www.participatieladder.nl) is een model dat veel door gemeenten gebruikt wordt om het participatieniveau van een cliënt weer te geven. Hierbij geeft niveau 1 een geïsoleerd leven aan en niveau 6 betaald werk. AIM-NZC helpt met name mensen die zich aan de onderkant van deze ladder bevinden, een trede omhoog.

De praktijk leert dat bij de WWB-doelgroep psychologische en sociale begeleiding in combinatie met een bewegingstraject effectiever is dan afzonderlijke begeleiding. Muller: ‘Met name bij het sporten kun je behaalde resultaten goed inzichtelijk maken en dat is vaak precies de motivatie die mensen nodig hebben.’ Om een cliënt een stap vooruit te helpen, is het van belang om op individueel niveau te kijken welke vorm van begeleiding het meest geschikt is. Ieder mens is tenslotte weer anders. Daarom vindt er bij AIM-NZC altijd een uitgebreide intake plaats. Deze bestaat uit een aantal verschillende onderzoeken waarin de deelnemer uitgebreid wordt getest op zijn of haar actuele psychische en fysieke belastbaarheid. Daarnaast worden stressbronnen ten aanzien van het privéleven, het sociale leven en werk in kaart gebracht. Naar aanleiding hiervan wordt een begeleidingstraject opgesteld met tot doel een duurzame gedragsverandering bij de cliënt te realiseren. De gemeente Eindhoven is een van de gemeentes die deze persoonlijke aanpak onderschrijft. 'Vanuit de WWB heeft de gemeente de taak om cliënten te begeleiden richting een betaalde baan of duurzame participatie. Zolang een klant in zijn persoonlijke sfeer teveel hectiek ervaart, kun je niet werken aan dat doel. AIM-NZC helpt personen om hun leven weer op orde te krijgen, zodat daarna aan participatie gewerkt kan worden,’ aldus Ellen Walda, afdelingshoofd Werkteam Zuid bij de gemeente Eindhoven.

De begeleiding door AIM-NZC staat niet op zichzelf. Muller: ‘Wij zien een belangrijke coördinerende rol voor onszelf weggelegd. Soms is het noodzakelijk dat er een andere vorm van hulpverlening wordt ingeroepen zoals schuldhulpverlening of maatschappelijk werk. Wij helpen cliënten in contact te komen met deze instanties en zorgen voor een warme overdracht. Onze belangrijkste doelstelling is om cliënten weer in staat te stellen de regie over hun eigen leven te voeren.’